Εις τον πατέρα Ιωάννη Μεσσολωρά!

Σε γνώρισα σαν κοσμικό, λαμπρό ιεροψάλτη,

του Διδασκάλου ακόλουθο, γλυκύ Χριστοδουλάτου.

σε θαύμασα υψίφωνο, του πενταγράμμου άλτη,

γλυκύς κι εσύ, κι αρμονικός, σαν έψαλλες κοντά του!

***

Θυμάμαι εκεί στην εκκλησιά, αρχή του Λιθοστρώτου,

σε λειτουργία σχολική, με Επτανήσων μέλος,

απέδωσες «Απόστολον», εσύ αντί του Πρώτου,

εκείνον, που ’χει τ’ όνομα «Μελχισεδέκ» στο τέλος.

***

Σε χορωδία σ’ έζησα, μαέστρου Αποστολάτου,

μαζί το «γίνε μέλισσα», να πούμε μουσικά,

σου ζήτησα και δέχτηκες, σε κάποιο διάλειμμά του,

το τραγουδήσαμε μαζί, απλά, διφωνικά.

***

Δώρο κατέχεις του θεού, τέτοιας φωνής τα Ύψη,

που θα μπορούσες να φανείς της ΟΠΕΡΑΣ αστέρι,

μ’ αυτός που σου τη δώρισε, ΔΙΠΛΑ θα σ’ ανταμείψει,

γιατί τον επροτίμησες, και την καρδιά σου ΞΕΡΕΙ…

****

Έχεις επίσης του νοός και άλλη ευλογία.

ευγένεια αισθήσεων. και λάτρης κι εραστής,

είσαι των παραδόσεων, στου τόπου τα Βιβλία,

μιας εποχής ρομαντικής, και τόσο θαυμαστής!

****

Ως ιερέας σεβαστός και λειτουργός, ΕΥΧΗΣΟΥ,

όσα περνούμε δύσκολα, να έχουν τελειωμό.

ΨΑΛΛΕ θερμά τον Κύριο, με λύρα τη φωνή σου.

Το Μάρτη του ’24, μας φέρνει ΛΥΤΡΩΜΟ!…