Νάταν τα νιάτα δυό φορές!

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
τ. Δήμαρχος

Δεν μου λες; Εχεις καταλάβει πως εμείς οι άνθρωποι, δεν ξέρουμε πολλές φορές τι ζητούμε; Oσο είμαστε νέοι, δεόμαστε να γίνουμε μεγάλοι , για ν’ αποκτήσουμε εξουσία, αυτάρκεια, ίσως και δόξα, ν’ απολαμβάνουμε την ελευθερία της απόλαυσης αγαθών ..των μεγάλων. Κι όταν μεγαλώνουμε, μετανιώνουμε και λέμε μέσα μας «Ωχ, τι πάθαμεεε», και κάνουμε δεήσεις -μήπως και γίνει-, να επανέλθουμε στα …παλιά μας, επικαλούμενοι και την συνδρομή της επιστήμης, καίτοι όλοι μας διαβεβαιώνουν πως «Αυτό δεν γίνεται»! Τακτικά, μας δίδεται η ευκαιρία, να κάνουμε μιά αναδρομή στο παρελθόν να δούμε τι πιστεύουμε πως πράξαμε σωστά και που, πόσο και πότε κάναμε λάθη και ποια μας βαραίνουν. Και -περιέργως-, πολλές φορές υποπίπτουμε στην επανάληψή τους!

  • Ετσι είναι Θανάση μου. Μην ξεχνάς και το ανάλογο ωραίο τραγούδι «Ανθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε όλοι σε τούτο το ντουνιά». Στις περιπτώσεις αυτές παίζουν σπουδαίο ρόλο πάρα πολλοί παράγοντες. Κυρίως, η οικογενειακή κατάσταση, η παιδεία μας, το περιβάλλον, το επάγγελμα, η υγεία μας, η κληρονομικότητα, οι εσωτερικές και εξωτερικές-εξωεθνικές επιδράσεις.

Το καλύτερο γιατρικό, για να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος είναι -επαναλαμβάνω- η παιδεία του! Δηλαδή, ο οπλισμός, τα πολεμφοεφόδιά του. Αυτά σφυριλατούν τον χαρακτήρα για να μπορεί ν’ αντιμετωπίζει -όπως πρέπει και ανάλογα-, τα διάφορα περιστατικά.

– Αν ήταν έτσι, Μικέλη μου, οι μορφωμένοι π.χ. Ευρωπαίοι, θάχαν φιλότιμο ως Χριστιανοί και δεν θα μας συμπεριφέρονταν, δεν θα μας αντιμετώπίζαν έτσι ψυχρά, απάνθρωπα εν πολλοίς. Βλέπεις τι τραβάμε. Τι …σούβλισμα μας κάνουνε!

  • Αυτό είναι γεγονός. Αλλά μην ξεχνάς, πως κάθε ένας μας, κάθε Κράτος προτάσσει και έχει πριν από τη σημαία του, το «συμφέρον». Αυτό που του παρέχει τα περισσότερα πλεονεκτήματα, έναντι παντός άλλου.

Το χρήμα. Το χρήμα. Ξεχνάς τα 30 αργύρια …την τιμή του Χριστού; Αν το καλοφανταστείς, χάνεις το μυαλό σου. Φθάνεις στο απροχώρητο. Ομως και η φύση του ανθρώπου είναι άβυσσος! Και δυστυχώς συνέρχεται -για λίγο-, μετά από μεγάλες καταστροφές. Ειτε αυτές είναι σεισμοί, πλημμύρες, τυφώνες, τσουνάμια ++ …αρρώστιες. Μετά από λίγο καιρό ξεχνά και η ιστορία αυτή επαναλαμβάνεται.

Ο άνθρωπος όμως είναι προικισμένος απ’ τη φύση του και στη ψυχοσύνθεσή του έχει άλλο ένα όπλο την ελπίδα! Θέλει να πιστεύει πως το μέλλον του θα είναι καλύτερο.

Ας μείνουμε, λοιπόν, κι εμείς με την ελπίδα! Πως μετά από 99 χρόνια η Ελλάδα θα έχει …ανάκαμψη κι ανάπτυξη που ξεκίνησε προ 7ετίας!

Φυσικά εμείς -μάλλον-, τότε δεν θάχουμε την δυνατότητα να διορθώσουμε τα λάθη μας. Και δεν θα μπορούμε να μετανιώσουμε. Ας το …ελπίσουμε.