Οι καθ΄ύψος επιδόσεις μας!

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
τ. Δήμαρχος

Mε πηρε τηλέφωνο παραμονή της Εθνικής μας Επτανησιακής Επετείου, ο φίλος μου ο Μπάμπης, αφ’ το Ληξούρι, μου’ πε το καλησπέρα, με ρώτησε για την υγεία μου και συνέχισε:
* Δεν μου λες ωρέ, το λύσατε το πρόβλημαααα;
•Ποιο πρόβλημα, βρε Χαλάραμπε;
* Το πρώτο σας! Με την εξέδρα.
•Kαλά γιατί μας πέρασες; Για βλάχους; Μας θαύμασε όοολη η Ελλάδα! Σκέψου πως πολλοί μας πρότειναν να πάμε στα μέρη τους, να μας προσφέρουν καφέ! Ακουσε τώρα λεπτομέρειες. Ρωτάμε τον Δήμο Λακωνίας και μας απαντά πως έχει εξέδρα 2.50 μ. με αναβατώριο. O Δήμος Σερρών 1.95 μ. με ανεμόσκαλα, ο Δήμος Βόλου 1.49 μ. με περιστροφική σκάλα. O Δήμος Χανίων μία με 0.77 μ. ύψος και σκαλιά με τούβλα… Για να μην στα πολυλογώ πετύχαμε στην Ιερά πόλη του Μεσολογγίου, που είχε μία με 0.20 μ. ύψος. Η χαρά μας απερίγραπτη. Χεστήκαμε όλοι για την επιτυχία που ήταν ακριβώς στα μέτρα της Τοπικής Λεγεώνος του ΣΥΡΙΖΑ! Στείλαμε ένα αμάξι, το φορτώσαμε, τη φέραμε, την εγκαταστήσαμε, βάλαμε και στέγαστρο γιατί η μετεωρολογική προέβλεπε κατούρημα, κι όλα πήγαν περίφημα.

* Καλά, ωρές, και κάματε τόσα έξοδα, τέτοια εποχή δυστυχίας, με πεινασμένους και φυλακισμένους αφ’ τα χρέη; Δεν μπορούσατε να πάρετε βρε ψώνια απ’ την αγορά ψαροκασσέλες, πού’ ναι σ’ αυτό το ύψος; Η’ φοβηθήκατε μήπως βρωμίσουνε οι σολές των λουστραρισμένων παπουτσιών των επισήμων;
•O Πάκης, θα’ρχόταν. O πρόεδρος! Δεν θ’ ανέβαινε κανένας μπατηρημένος  τραγουδιστής! Να δεις δόξες! Παιδάκια, μουσικές, στρατός, σχολές… Oι ξένοι μας, οι τουρίστες, τα χάσανε. Θα είπανε από μέσα τους: ¨«Oι Ελληνες ποτέ δεν πεθαίνουν»!

* Δεν μας λέγατε να σας δώσουμε ένα φέρυ να πάει να σας τη φέρει;
•Να μας ζητήσετε τη μάνα μας και τον πατέρα μας, για να μην σας πω τίποτ’ άλλο; Εεε;

* Εκείνοι που καθότανε στις πλάκες της πλατείας, τί κάμανεεε;
•Φυσικά κι’ ανεβήκανε.

* Δηλαδή αναβαθμιστήκανε … και δεν είχατε πάνω-κάτω! Ακουσε να σου πω φιλικά και με το θάρρος που έχω σε σένα! Είστε οι πρωτευουσιάνοι, μασκαράδες, ελλεεινοί, θεατρίνοι, ντενεκέδες του πετρελαίου και θεομπαίχτες! Κι αν δεν σεβόμουνα καμιά δεκαριά προσώπατα στ’ Αργοστόλι -όχι βέβαια και την αφεντιά σου-, θα μάζωνα όλα τ’ αδέσποτα σκυλιά του Ληξουριού, θα τάβαζα σ’ενα καϊκι και θα τ’ αμόλαα νύχτα στην παραλία σας. Να σας βρούνε το πρωϊ και να σας κατασπαράξουνε…
•Μπράβο Μπάμπη μου. Δεν σ’ ήξερα και για τόσο μοβόρο. Χάνω πάσα ιδέα.

* Εν πάσει περιπτώσει, αφού λύσατε το μεγαλύτερο πρόβλημα του νησιού, θάρτει τώρα και η σειρά μας;
•Τι θέλετε; Του χρόνου να γίνει η γιορτή στο Ληξούρι;
*Τι λες μωρέεεε; Με κογιονάρεις; Εδώ τα μισά σπίτια μας είναι ακατοίκητα αφ’ τους σεισμούς. Να δούμε, τι θα κάμετε; Αυτό είναι το δεύτερο πρόβλημα του Νησιού! Θα δώσετε λύση, αχρείοι; Η’ θα μας αφήσετε ν’ απομαραζώσουμε;
• Μπάμπη, αυτό να το θυμίσεις στην Αριστερά. Τώρα με την ανάπτυξη και με την πώληση όλης της περιουσίας της χώρας που θα πάρουμε δανεικά, να κάμετε απεργίες, να χύνετε τα γάλατα σε Υπηρεσίες, να γεμίζετα τους δρόμους αγγούρια και κουνουπίδια, να ρίχνετε τα λύμματα σας στο ποτάμι και νάρτετε να κατουράτε στην πλατεία μας. Τότε θα συγκινήσετε τον μπουρδοπορδισυριζανελ! Τώρα Μπάμπη μου, σ’ αφήνω. Αρκετά θα πληρώσεις στο τηλέφωνο. Και θα σε πάρω μετά τις 24 του μήνα, που οι θεσμοί θα πούνε πως είμαστε εντάξει απέναντι στις υποχρεώσεις μας! Δηλαδή καρπερές κότες…