Πέθανε ο αρχηγός της “Eταιρείας Δολοφόνων” Χρήστος Παπαδόπουλος

Σε ηλικία 82 ετών πέθανε ο Χρήστος Παπαδόπουλος, γνωστός ως αρχηγός της «Εταιρείας Δολοφόνων», της εγκληματικής οργάνωσης η οποία στις αρχές της δεκαετίας του ’80 δολοφονούσε ηλικιωμένους, με σκοπό να τους αρπάξει την κληρονομιά.

Ο Παπαδόπουλος είχε διατελέσει δήμαρχος Νέας Χαλκηδόνας, ενώ υπήρξε και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο έγινε γνωστός στο πανελλήνιο εξαιτίας της διαβόητης εγκληματικής οργάνωσης, της οποίας ήταν αρχηγός.

Το 1987 η δράση του Παπαδόπουλου και των συνεργών του αποκαλύφθηκε, με τον τότε 51χρονο «εγκέφαλο» της οργάνωσης να καταδικάζεται σε κάθειρξη 25 ετών.

Ο ίδιος αποφυλακίστηκε το 2009 σε ηλικία 73 ετών, ωστόσο το 2011 ξαναπήρε το δρόμο της φυλακής, έχοντας καταδικαστεί για αρπαγή γυναίκας.

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος μετά την αποφυλάκισή του διέμενε στο Μενίδι. Εισήχθη στο νοσοκομείο Αγία Όλγα και μετά από σύντομη νοσηλεία άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο.

Η δράση της «Εταιρείας Δολοφόνων»

Ήταν το Πάσχα του 1987, οπότε για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε η αποτρόπαια δράση της «Εταιρείας Δολοφόνων».

Τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης επί σχεδόν μία επταετία προσέγγιζαν ηλικιωμένους και στη συνέχεια τους δολοφονούσαν για να επωφεληθούν τα μέλη της από τις διαθήκες τους, τις οποίες πλαστογραφούσαν.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε πως ιθύνων νους της «Εταιρείας Δολοφόνων» θα μπορούσε να ήταν ο 51χρονος τότε δικηγόρος Χρήστος Παπαδόπουλος: ένας άνθρωπος υπεράνω πάσης υποψίας, πρότυπο του επιτυχημένου πολίτη, πρώην δήμαρχος Νέας Χαλκηδόνας, οικογενειάρχης και πατέρας τριών παιδιών.

Εντύπωση μεγάλη είχε προξενήσει στην κοινή γνώμη, εξάλλου, ότι όλα τα μέλη της εγκληματικής αυτής οργάνωσης ήταν άτομα που δεν ήταν σεσημασμένα αλλά καθημερινοί οικογενειάρχες χωρίς προηγούμενο ποινικό υπόβαθρο.

Τα μέλη τη συμμορίας

Βασίλειος Πλατανιώτης, δικαστικός επιμελητής. Εμφανιζόταν ως επίδοξος «γαμπρός» στις ηλικιωμένες κυρίες που ήταν στόχοι της οργάνωσης. Κέρδιζε την εμπιστοσύνη τους ταυτόχρονα με την πρόσβαση στο σπίτι τους. Σε συνεννόηση με τον Παπαδόπουλο, μελετούσαν τις κινήσεις των θυμάτων και εκτελούσαν μεθοδικά το αποτρόπαιο έργο τους.

Ιωάννης Πάμπρης, εργολάβος. Ήταν ο άνθρωπος που αναλάμβανε να εξαφανίζει τα πτώματα, ο «νεκροθάφτης» της συμμορίας.

Νικόλαος Πέππας, έμπορος. Ήταν ο υπαρχηγός του Παπαδόπουλου και μαζί κατέστρωναν τα σχέδια της εγκληματικής δραστηριότητας της «εταιρείας» τους.

Γεώργιος Ξανθόπουλος, θυρωρός. Ήταν ο «τσιλιαδόρος» της «εταιρείας».

Γεωργία Παπανικολάου, νοικοκυρά, σύζυγος δικαστικού επιμελητή, η οποία στο τέλος αποδείχθηκε πιο στυγνή εγκληματίας και από τον εμπνευστή της «εταιρείας».

Πώς δρούσε η οργάνωση

Η «Εταιρεία Δολοφόνων» εντόπιζε τα θύματά της, με γνώμονα την οικονομική τους επιφάνεια, την έλλειψη στενών συγγενικών προσώπων και την ύπαρξη σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Εν συνεχεία, η εγκληματική συμμορία προσέγγιζε τα θύματα, με στόχο να αποκτήσει προοδευτικά την εμπιστοσύνη τους με διάφορους τρόπους. Μόλις πετύχαιναν το σκοπό τους, πλαστογραφούσαν τις διαθήκες των στόχων τους και εν συνεχεία τους δολοφονούσαν με τέτοιο τρόπο, ώστε ο θάνατός τους να δείχνει ότι προήλθε από φυσικά αίτια.

Ωστόσο, η συνέχεια της δράσης ήταν ακόμη πιο ανατριχιαστική: Μετά τα φρικτά εγκλήματα, η «Εταιρεία Δολοφόνων» επιστράτευε συνεργάτες της, κυρίως συμβολαιογράφους, δικαστικούς επιμελητές, ώστε να πλαστογραφούν τις διαθήκες. Σύμφωνα, μάλιστα, με τα δημοσιεύματα του έντυπου Τύπου της εποχής, ακόμη και έμπειροι γραφολόγοι δεν κατάφερναν με την πρώτη ματιά να αντιληφθούν ότι οι διαθήκες που είχαν μπροστά τους ήταν απολύτως πλαστές.

Χαράλαμπος Τυπάλδος-το τελευταίο θύμα
Ο συμπατριώτης μας εφοπλιστής Χαράλαμπος Τυπάλδος (Πρόεδρος στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ), από το 1955 έως το 1966), ήταν το τελευταίο θύμα της «Εταιρείας Δολοφόνων».

Ο Τυπάλδος βρέθηκε νεκρός στο γραφείο του στην Ακτή Τζελέπη το 1986, με επίσημη αιτία θανάτου την καρδιακή προσβολή. Άμεσα εμπλεκόμενοι σε αυτή την υπόθεση ήταν ο Πλατανιώτης και η Παπανικολάου, η οποία μάλιστα είχε ετοιμάσει μια αληθοφανή ιστορία σε περίπτωση που κάτι δεν πήγαινε καλά, πως το θύμα είχε πάθει καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια ερωτικής συνεύρεσης.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ στην διαθήκη του Τυπάλδου εμφανίζονται 156 κληρονόμοι ανάμεσα τους την κόρη και τη σύζυγο του Νίκου Πέππα, τους οποίους ελάχιστα γνώριζε ο θανόντας.

Οι κληρονόμοι του Τυπάλδου αναθέτουν στον ιδιωτικό ερευνητή Κώστα Σπύρου να ερευνήσει την υπόθεση και τα άγνωστα πρόσωπα της διαθήκης.
Οι πολύμηνες έρευνες του συνέβαλλαν τα μέγιστα στην αποκάλυψη της διαβόητης αγέλης και των εγκληματικών πεπραγμένων τους.
Τα αποτελέσματα της έρευνάς του τα κοινοποίησε ο ιδιωτικός αστυνομικός – ερευνητής Κωνσταντίνος Σπύρου στην αστυνομία και σύντομα οι αρχές ξετύλιξαν το κουβάρι των εγκληματικών δραστηριοτήτων της «εταιρείας».
Οι συλλήψεις των μελών το Πάσχα του 1987 είναι η αρχή των αποκαλύψεων που σοκάρουν την ελληνική κοινή γνώμη, καθώς μέρα με την ημέρα βγαίνουν στο φως νέα στοιχεία.
Τα θύματα
Η 65χρονη Λάουρα Πάντου ήταν το πρώτο. Βρέθηκε νεκρή μέσα σε ένα αλσύλλιο στο Κολωνάκι, όπου κατοικούσε μόνιμα αλλά ο θάνατος της αποδόθηκε σε τροχαίο ατύχημα.
Ακολούθησε η Έλλη Βεριοπούλου, θεία της Πάντου η οποία στην διαθήκη της άφηνε κληρονόμους 46 γυναίκες, ανάμεσα τους και τις δύο κόρες του Χρήστου Παπαδόπουλου. Μάλιστα υπήρχε και ένας όρος στην διαθήκη που έλεγε ότι σε περίπτωση θανάτου της ανιψιάς της Λάουρας Πάντου, οι κόρες του Παπαδόπουλου θα είχαν την κυριότητα της περιουσίας της. Το απίστευτο είναι ότι οι δυο μάρτυρες στην διαθήκη Βεριοπούλου, εμφανίστηκαν ξανά ως μάρτυρες στην σύνταξη της διαθήκης του Τυπάλδου!
Μετά την Βεριοπούλου ήρθε η σειρά της Φραγκουλάκη, στην οποία ο αρχηγός «πλάσαρε» τον Βασίλη Πλατανιώτη ως υποψήφιο γαμπρό, ξέροντας ότι ήταν τρεις φορές χήρα. Το τέλος της ήρθε με το χτύπημα μιας πέτρας στο κεφάλι της από το χέρι της ίδιας της ανηψιάς της, η οποία βιαζόταν να την κληρονομήσει.
Τον κατάλογο συμπλήρωσαν η Ευθυμία Πρωτονοτάριου, ο Άγγελος Καλαφάτης, ο Σταμάτης Μπρουζάκης και μια 75χρον ξαδέρφη της Βεριοπούλου.
Ο Χαράλαμπος Τυπάλδος ήταν το τελευταίο θύμα τους.
Η δίκη, οι ποινές και η αυτοχειρία
Στην δίκη που ακολούθησε ο λύκος-αρχηγός της αγέλης Χρήστος Παπαδόπουλος ήταν λαλίστατος στους δημοσιογράφους και ενίοτε χαμογελαστός! Φράσεις όπως «η ανθρώπινη ζωή δεν είναι ταμπού» και «αν υπήρχαν εκατό εταιρίες δολοφόνων η ζωή μας θα ήταν καλύτερη», σοκάρουν δημοσιογράφους και δικαστές.
Δικηγόρος, πρώην Δήμαρχος Νέας Χαλκηδόνας και γενικά ένας άνθρωπος που δεν κινούσε υποψίες, ο Παπαδόπουλος έστησε αριστοτεχνικά μαζί με τους υπόλοιπους έναν ιστό αράχνης γύρω από τα θύματα του.
Μέχρι την περίπτωση του Χαράλαμπου Τυπάλδου η συμμορία δεν είχε κινήσει υποψίες, ο εφοπλιστής όμως ήταν η αρχή του τέλους τους, αφού δεν κράτησαν τα προσχήματα. Ήταν με διαφορά ο πιο πλούσιος από τα μέχρι τότε θύματα τους και η απληστία του Παπαδόπουλου αλλά και των άλλων απέβη μοιραία, με την διαθήκη που «έφτιαξαν».
Οι λεπτομέρειες που έγιναν γνωστές κατά την διάρκεια της δίκης τους άφησαν την ελληνική κοινωνία με το στόμα ανοιχτό, όπως συνέβη κατά την διάρκεια της απολογίας του Παπαδόπουλου.
«Ήμουν εγκέφαλος-ανεγκέφαλος. Τότε είχαν πάρει τα μυαλά μας αέρα, αλλά με το πέρασμα του χρόνου κατάλαβα ότι δεν έπρεπε να τα κάνουμε όλα αυτά. Φτάσαμε σε ακραίες καταστάσεις. Όμως, όσο και αν σας φαίνεται παράξενο, η δράση μας είχε ιδεολογικό υπόβαθρο. Από μικρό παιδί είχα αριστερή συνείδηση. Σε καμία διαθήκη δεν υπήρχαν λιγότεροι από πενήντα κληρονόμοι, συνήθως ήταν από 70-100, ενώ στην υπόθεση του Τυπάλδου παρακαλώ, ήταν 156. Δηλαδή, εγώ δεν τα έκανα όλα αυτά για τον εαυτό μου, αλλά για να βγάλω τον φτωχό από την πείνα του. Τότε πίστευα ότι έχει μεγαλύτερη αξία να φάνε ψωμί 150 άνθρωποι, από τη ζωή ενός 85χρονου ή 90χρονου», είπε μεταξύ άλλων στην απολογία του ο Παπαδόπουλος στη δίκη.
Ο πέλεκυς της δικαιοσύνης έπεσε βαρύς πάνω σε όλους, αλλά ειδικά στον «δικηγόρο του διαβόλου» που καταδικάστηκε οχτώ φορές σε θάνατο και 25 χρόνια κάθειρξη. Το 2008 εκμεταλλευόμενος τον νόμο αποφυλακίσθηκε και επέστρεψε για λίγο μόνο σε μια κανονικότητα, ανοίγοντας λογιστικό γραφείο. Τρία χρόνια μετά θυμήθηκε πάλι την παλιά του τέχνη και απήγαγε μια πλούσια κοσμική αθηναία την οποία κρατούσε σε μια κατοικία στο χωριό Συκιά, στο Ξυλόκαστρο για εβδομάδες. Μια καθαρίστρια που αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πάει καλά ενημέρωσε τις αρχές και ο Χρήστος Παπαδόπουλος συνελήφθη ξανά, πριν ολοκληρώσει το μακάβριο έργο του. Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα μέλη, η Γεωργία Παπανικολάου κυκλοφορεί ανάμεσα μας αφού εξέτισε τα 2\3 της ποινής της, ο Βασίλης Πλατανιώτης πέθανε μέσα στην φυλακή, ο Ιωάννης Παμπρής αποφυλακίσθηκε και πέθανε από φυσικά αίτια, λίγου μήνες μετά.  Ο «τσιλιαδόρος» της εταιρίας δολοφόνων Γιώργος Ξανθόπουλος που εξέτιε ποινή 12ετούς κάθειρξης-την μικρότερη από όλους τους υπόλοιπους-δεν περίμενε να την τελειώσει. Προτίμησε να αυτοκτονήσει μέσα στην φυλακή, στοιχειωμένος πιθανόν από τις τύψεις και τις ερινύες που τον κατέτρεχαν μαζί με τις φωνές και τις μορφές των θυμάτων που η μοίρα τις έσπρωξε στα νύχια της πιο αδίστακτης εγκληματικής φατρίας.
Ο κυνισμός του αρχιδολοφόνου, στην δίκη, άφησε άφωνους δικαστές και κοινή γνώμη
Η αποκάλυψη της “Εταρείας Δολοφόνων” σε πρωτοσέλιδο της “Ελευθεροτυπίας”. Σε πρώτο πλάνο ο εφοπλιστής Χαράλαμπος Τυπάλδος