Τα Χαβδάτα κλαίνε…

Αγιε χαραλάμπη μου τα μαθα τα μαντάτα

Εκάηκε η Παναγιά και κλαίνε τα Χαυδάτα!

Στις φλόγες παραδόθηκε χάθηκαν τα κειμήλια κι ένα Κύριε Ελέησον! ακούστηκε στα χείλια!

Πως το επέτρεψες θεέ τέτοιο κακό να γίνει

Στο σπίτι σου το ιερό

τίποτα να μη μείνει??

Τότε νομίζω άκουσα κάποιον να σιγοκλαίει κι μιά δυνατή φωνή αμέσως να μου λέει:

Υπάρχει πάντα μιά φωτιά κάτι να καταστρέφει

μα είναι όμως κι άλλη μιά που στο θεό σε στρέφει!

Είναι της πίστης η φωτιά για να σε προστατεύει κι καίει πάντα άσβεστη για όποιον Θεό γυρεύει!

Αυτή να έχεις μέσα σου ωσότου να πεθάνεις κ το σταυρό σου Πάντοτε στα Αγια να κάνεις!!

Κι αν καεί μια Εκκλησιά να φτιάξεις μια άλλη

Εκει να υμνήσεις το θεό

Να κοινωνήσεις πάλι!!

(Nikolas Mourelatos f/b)