Το καυτό καλοκαίρι του ανασχηματισμού

Το καυτό καλοκαίρι του ανασχηματισμού – Ο Αλέξης Τσίπρας ανάβει φουλ τις μηχανές με στόχους την αναθέρμανση της οικονομίας, την έξοδο στις αγορές και την καθημερινότητα του πολίτη

Είναι η τελευταία ώρα για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα για να δώσει τη μάχη στο εσωτερικό, μετά από διαρκείς και «αιματηρές» μάχες με τους δανειστές.

Το θέμα του χρέους δεν έληξε, αλλά το κλίμα στις αγορές είναι πολύ καλύτερο για την Ελλάδα, ειδικά και λόγω των συνεχών επισημάνσεων σημαντικών παραγόντων μετά το Εurogroup.

Αυτό όμως που δεν είναι καλό είναι η εντύπωση αν η κυβέρνηση μπορεί να δώσει τη μάχη των επενδύσεων, της καθημερινότητας, τη μάχη κατά της γραφειοκρατίας. Και τελικώς αν μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα μετά τις μάχες και την έξοδο από το Μνημόνιο στο νέο περιβάλλον προς την ανάπτυξη.

Τα στοιχήματα ήταν πολλά για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αλλά αυτό είναι το σημαντικότερο. Και για να το πετύχει δεν αρκεί …μόνος του. Πρέπει η κυβέρνησή του να εργαστεί ακόμα πιο σκληρά.

Και ο ανασχηματισμός είναι ένα μέτρο . Πριν όμως φτάσουμε το επόμενο διάστημα σ αυτόν είναι και ένα… κίνητρο για τους υπουργούς να γίνουν πιο αποτελεσματικοί ή για μερικούς να γίνουν αποτελεσματικοί.

Για την ώρα, πάντως, το Μαξίμου προτάσσει τη συζήτηση για τη θετική απόφαση στο Εurogroup, προκειμένου να τονωθεί το πολιτικό προφίλ και να συσπειρωθούν οι βουλευτές και τα στελέχη που τελούσαν υπό το άγχος των εξελίξεων στο Eurogroup, αν και αρκετοί βουλευτές εξέφραζαν προβληματισμό και ζητούσαν πρωτοβουλίες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Μαξίμου έχει ξανανοίξει θέμα ανασχηματισμού και διορθωτικών κινήσεων στην κυβέρνηση, με στόχο να βελτιωθεί η απόδοση της κυβερνητικής μηχανής στα λεγόμενα θέματα της καθημερινότητας του πολίτη αλλά και να τονωθεί η κυβερνησιμότητα.

Στο Μαξίμου υπάρχουν δύο προτάσεις-εισηγήσεις:

1. Άμεσες αλλαγές και ευρύς ανασχηματισμός τώρα, ώστε οι νέοι υπουργοί μέσα στο καλοκαίρι να εξοικειωθούν με τα χαρτοφυλάκια και να τρέξουν σημαντικά θέματα αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο και ουσιαστικά να φανεί πως γίνεται μια νέα αρχή μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

2. Να γίνει ο ανασχηματισμός κοντά στις γερμανικές εκλογές (λίγο πριν ή λίγο μετά), ώστε τα νέα πρόσωπα να μπουν άφθαρτα στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, έχοντας μπροστά τους τουλάχιστον κάποιον χρόνο για να τρέξουν θέματα και να δώσουν δείγματα γραφής τα οποία θα ανεβάσουν και τις μετοχές της κυβέρνησης.

Κλειδί στον ανασχηματισμό, όποτε και αν αυτός γίνει, είναι τι προτίθεται να κάνει ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος μετά τις διαπραγματεύσεις μένει να δούμε αν όντως θέλει ν αλλάξει πόστο. Ωστόσο αυτός είναι ένας δύσκολος γρίφος, και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον Ευκλείδη.

Ο πρωθυπουργός σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες δεν προτίθεται αν αιφνιδιάσει αυτή την ώρα ή να πάρει αποφάσεις εν θερμώ.

Πρέπει να εκτιμηθούν και οι αδυναμίες και τα πλεονεκτήματα του σημερινού κυβερνητικού σχήματος.

Εκεί που δίνεται το μεγάλο βάρος είναι στο θέμα των επενδύσεων. Κρίσιμα υπουργεία λοιπόν τα δύο Οικονομικά και όλα τα παραγωγικά.

Και ο Ε. Τσακαλώτος και ο Δ. Παπαδημητρίου βρέθηκαν στο εξωτερικό σε Αμερική και Βρετανία για να συζητήσουν ακριβώς θέματα επενδύσεων.

Όμως αυτό δεν φτάνει. Το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης είναι το μεγάλο πρόβλημα, το οποίο φάνηκε με την ιστορία των σκουπιδιών και στα Πανεπιστήμια, αλλά φαίνεται και στο θέμα των χρήσεων γης (πχ. ελληνικό).

Στην κοινωνία είναι έντονη η αίσθηση ότι ούτε και αυτή η κυβέρνηση μπορεί να τιθασεύσει το θηρίο, μπορεί να το αναγκάσει αν αλλάξει συμπεριφορά.

Μπορεί το υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης να μην ακούγεται, αλλά δεν υπάρχει η αίσθηση ότι υπάρχουν αλλαγές, ότι εφαρμόζονται οι αποφάσεις της κυβέρνησης.

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επίσης δεν φαίνεται αν έχει προχωρήσει σε αλλαγές ώστε να βοηθήσει την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και της αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου. Και αυτό σ’ ένα κλάδο που πάει καλά αντικειμενικά, υπάρχει ζήτηση τροφίμων και αύξηση εξαγωγών.

Στον τομέα της Παιδείας συνεχίζονται οι συγκρούσεις γιατί παρά την αλλαγή της ηγεσίας του υπουργείου, υπάρχει η αίσθηση ότι πάμε προς τα πίσω, επειδή κυβέρνηση και κόμμα υπαναχωρούν σε κατεστημένα μικρότερα η μεγαλύτερα συμφέροντα της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Υπάρχουν βεβαίως και τα υπουργεία ή τομείς όπου έχουν δοθεί μάχες και υπάρχουν αποτελέσματα. Το ΕΣΠΑ είναι ένα παράδειγμα, το υπουργείο Απασχόλησης σε ό,τι αφορά εργασιακές σχέσεις, αλλά και θέματα κοινωνικής μέριμνας, επίσης.

Ο δύσκολος και ιδιόμορφος τομέας της ασφάλειας, μπορεί να δέχεται συνεχώς πολιτικές επιθέσεις, αλλά παρουσιάζει και θετικά αποτελέσματα, ιδίως σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση των μεγάλων κυκλωμάτων. Η περίπτωση του Μενιδίου ανέδειξε μια πολύ συγκεκριμένη πτυχή προβλημάτων που δεν είναι όμως αυστηρά αστυνομικά. Οι μικροκλοπές είναι μάστιγα που δύσκολα αντιμετωπίζεται, ενώ αιωρείται το κλίμα που καλλιεργείται εξαιτίας της διαμορφωμένης κατάστασης στα Εξάρχεια, όπου υποτίθεται πως υπάρχει πολιτική ανοχή σε δήθεν πολιτικές ομάδες. Η ηγεσία όμως του συγκεκριμένου υπουργείου έχει φέρει σημαντικά αποτελέσματα.

Ο πρωθυπουργός καλείται να ξανακοιτάξει προς το τέλος του καλοκαιριού τις επιμέρους επιδόσεις.

Και φυσικά για να γίνουν αλλαγές καλείται να αντιμετωπίσει ο ίδιος το ερώτημα που λέγεται «πάγκος» τον οποίο διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, αν δηλαδή αυτοί που δεν μετέχουν στην κυβέρνηση μπορούν να λειτουργήσουν και να έχουν τη γνώση και την εμπειρία να τρέξουν τώρα σημαντικά θέματα της καθημερινότητας του πολίτη. Ωστόσο, πέραν των άλλων, ο ανασχηματισμός αυτός θα έχει και εκλογική διάταξη, δηλαδή θα προσανατολιστεί στην κατεύθυνση των εκλογών, όποτε και αν γίνουν.