Όταν τα φώτα πέφτουν στη Μεσόγειο

Π. Αμούργης

Η επικαιρότητα δυστυχώς ή ευτυχώς καμιά φορά ξεπερνά και την πιο ευφάνταστη σκέψη. Τα διεθνή γεγονότα τρέχουν πλέον με ανεξέλεγκτους ρυθμούς και κυνηγούμε όχι τις τυπικές δηλώσεις ή τις επίσημες ανακοινώσεις των κυβερνήσεων αλλά το τι κρύβεται πίσω από αυτές. Δεν μπορούμε να μη σταθούμε στην οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου αφενός και της έκρηξης στη Βηρυτό αφετέρου.

Η Ελλάδα ως απάντηση στο άκυρο τουρκολυβικό μνημόνιο συνεργασίας και καθορισμού ΑΟΖ, ύστερα από πολύχρονες διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο, κατάληξε σε συμφωνία με αυτή. Μία συμφωνία, η οποία από τη μία παραμερίζει πλήρως τις ανυπόστατες οριοθετήσεις μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης που δεν βασίζονται ουδόλως στο Δίκαιο της Θάλασσας σεβόμενη η ίδια τους Διεθνείς κανόνες αλλά από την άλλη προσδίδει μειωμένη επήρεια στο νησί της Κρήτης. Το τελευταίο έχει ως αποτέλεσμα η ΑΟΖ της Κρήτης να έχει μικτότερη επίδραση σε ναυτικά μίλια απ’ ό,τι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, πράγμα όμως που επιτρέπεται να συμβεί μόνο αν συμφωνήσουν τα μέρη. Επίσης, δε λαμβάνονται υπόψη τα ελληνικά νησιά της Ρόδου, της Στρογγυλής και το Καστελόριζο. Η κίνηση αυτή έχει ως στόχο να δείξει μεν ότι η Ελλάδα δηλώνει παρούσα στη Μεσόγειο, αποσιωπά τεχνηέντως, δε, να αναμείξει τα δικαιώματα των νησιών που βρίσκονται δίπλα στη γείτονα χώρα, προς αποφυγή διπλωματικών επεισοδίων ή ενδεχόμενης σύρραξης. Επίσης, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι κάτω από το τραπέζι η μειωμένη επήρεια της Κρήτης δίνει στην Αίγυπτο περισσότερο χώρο στα δικαιώματα εξόρυξης υδρογονανθράκων στο Λιβυκό πέλαγος αλλά ενδεχομένως να κρύβει και μία πολύ καλή αμυντική συμμαχία σε περίπτωση που η Τουρκία παραβιάσει για μία ακόμη φορά, ως συνήθως, το Δίκαιο της Θάλασσας και τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων χωρών. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι στοιχεία έχουμε ως τώρα για την ανακήρυξη ΑΟΖ μεταξύ ημών και της Αιγύπτου τα έχουμε από επίσημες πηγές της Αιγύπτου, οπότε περιμένουμε και τις ανακοινώσεις με τις αιτιολογικές εκθέσεις του Υπουργείου Εξωτερικών.

Η Μεσόγειος, όμως, δεν σταματά να ανησυχεί μόνο στο Αιγαίο και στο Λιβυκό, αλλά θρήνησε πρόσφατα και δεκάδες θύματα από την έκρηξη στη Βηρυτό, που στοίχισε ζωές και περιουσίες ετών, δημιουργώντας ορφανούς και άστεγους πολίτες. Κάποιοι διατείνονται ότι φταίει η Χεζμπολάχ, κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι, ότι ήταν τυχαίο. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση φέρει τεράστιο μερίδιο ευθύνης, καθώς γνώριζε τη ύπαρξη εκρηκτικών υλών στο λιμάνι της Βηρυτού τόσα χρόνια και δεν τα απομάκρυνε σε κάποιο εργοστάσιο ή αποθήκη μιας απομονωμένης περιοχής. Ανεξαρτήτως των αιτιών, άνθρωποι σκοτώθηκαν και ζωές καταστράφηκαν. Οι πληγές πολλές και ευχόμαστε όλοι να ιαθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα γίνεται.

*Δημ. Σύμβουλος Δήμου Σάμης

Επικεφαλής της παράταξης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ