ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ -επιτέλους-από τα Παθήματά μας; Μπορούμε;
AN OXI, αν ούτε να …ακούσουμε για αυτά επιθυμούμε, αν αγαπητοί αναγνώστες δυσανασχετούν, με εδώ αναφορές σε φλέγοντα Κοινωνικά Προβλήματα, τέτοια που έχουν «ανάγκη» την σοβαρή Σκέψη μας, την καλή μνήμη μας, την επιθυμία μας να τους βρούμε κάποιες λύσεις, τότε, ΤΟΤΕ, μάλλον είμαστε καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη μας, και να υποφέρουμε τις οδυνηρές συνέπειές τους…..
ΩΣ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ σε τούτον τον Νέον Ελπιδοφόρον Χρόνον, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ένα από τα σοβαρά Παθήματά μας, οι συνέπειες του οποίου ακόμα συνεχίζουν να «σκοτώνουν» χιλιάδες απελπισμένους συνανθρώπους μας:
ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ, ΚΑΙ… ΦΤΑΙΧΤΕΣ!
Θ Υ Μ Α Σ Τ Ε ;
ΜΑΣ πίεζαν να ζήσουμε
ζωή που δεν ταιριάζει,
σε όποιον μεροκάματο,
μόνο μ’ ιδρώτα βγάζει!
———
«ΔΑΝΕΙΑ πάρτε άφθονα,
φάτε… διασκεδάστε,
«Ωνάσηδες» να νιώσετε!
Ζήσετε! Μη φοβάστε»!
——–
Απελπισμένοι σήμερα,
άφραγκοι οφειλέτες,
μονίμως σ’ αδιέξοδο,
και θύματα, και… φταίχτες!
———-
Χάνουνε τα σπίτια τους,
άστεγα τα παιδιά τους,
λύση δεν βλέπουν πουθενά,
τραβάνε τα μαλλιά τους!
————
ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ασφαλώς,
σε τέτοιες περιπτώσεις,
«πληρώνουνε» κι’ οι ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ,
τις όποιες επιπτώσεις!
————
Αυτοί που για «τριάκοντα
αργύρια» και μόνο,
νοικοκυραίους «φόρτωναν»
με πίκρα και με πόνο!!!
