Επειδή ο αντ’ αυτού κ. Λυκούδης συχνά – πυκνά δηλώνει βαρύγδουπα και με τον ανάλογο στόμφο ότι με τα έργα της Πλατείας γίνεται ανάπλαση του «ιστορικού κέντρου» του Αργοστολίου. Τελευταία μάλιστα σε μια επίδειξη απαράμιλλης έπαρσης δηλώνει πως «κατασκευάζεται ένα νέο ιστορικό κέντρο» (!) που …«θα μοιάζει με τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας»!

Λέμε, λοιπόν, να μιλήσουμε σοβαρά και να αφήσουμε τα καλαμπούρια…

Και αυτό γιατί όποιος κάνει ιστορικές αναφορές θα πρέπει να γνωρίζει την ιστορία, πολύ δε περισσότερο όταν είναι θεσμικός παράγοντας και όχι να την γελοιοποιεί.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο κ. Λυκούδης δεν έχει ουδεμία σχέση και γνώση της ιστορίας του Αργοστολιού, αφού είναι γέννημα-θρέμμα μιας άλλης πόλης και εδώ να τελείωνε η συζήτηση.

Όμως οφείλουμε κάποιες εξηγήσεις.

Και πρώτα απ’όλα:

Όταν μιλάμε για «ιστορικό κέντρο» του Αργοστολίου η τοπική ιστορία μόνο την Κεντρική Πλατεία (σήμερα Παναγή Βαλλιάνου) δεν περιλαμβάνει.

Δεν θα πούμε την γνώμη μας. Θα μιλήσουμε με ιστορικά ντοκουμέντα.

Ιστορικό κέντρο για το Αργοστόλι ήταν το Λιθόστρωτο κάτι σαν την Πλάκα στην Αθήνα όπως εύστοχα έχει γραφτεί αρκετές φορές.

Οι ιστορικές πλατείες του Αργοστολιού ήταν η Πλατεία Καμπάνας και η Πλατεία του Μέτελα.

Η σημερινή Πλατεία Καμπάνας ήταν σύμφωνα, με τις ιστορικές πηγές η πρώτη και μοναδική Πλατεία της πόλης που δημιουργήθηκε μετά την ανακήρυξη του Αργοστολίου ως πρωτεύουσας της Κεφαλονιάς το 1757 και τους σεισμούς του 1767.

Η πρώτη της ονομασία ήταν «Πλατεία του Αγίου Μάρκου». Μετά την εκδίωξη των Βενετών θα ονομαστεί «Πλατεία Ελευθερίας». Στην δε περίοδο της Αγγλοκρατίας θα ονομαστεί από το λαό «Πλατεία των μαστιγώσεων», γιατί εκεί οι Άγγλοι μαστίγωναν κάθε αντίθετο προς το καθεστώς πολίτη.

Με την οικοδόμηση του Πύργου του Ωρολογίου μεταξύ 1770 και 1790 η Πλατεία πήρε την ονομασία «Πλατεία τση Καμπάνας», που στο πέρασμα του χρόνου παρέμεινε μέχρι σήμερα.

Στην Πλατεία του Μέτελα δεν είναι τυχαίο ότι οι Άγγλοι στην περίοδο της Αγγλικής κατοχής είχαν αναγείρει τον ανδριάντα του αρμοστή των Ιονίων Νήσων Μέιτλαντ οπότε και εξ αυτού του γεγονότος ονομάστηκε έτσι από το λαό και παρέμεινε μέχρι σήμερα.

Στην Πλατεία του Μέτελα γινόταν όλες οι κοινωνικές δραστηριότητες του Αργοστολιού όπως δείχνουν πλήθος φωτογραφιών (από την καθιερωμένη Κυριακάτικη βόλτα, μέχρι τις γυμναστικές επιδείξεις των σχολείων και τους ποδοσφαιρικούς αγώνες). Ίσως μάλιστα δεν είναι τυχαίο ότι αυτή την ιστορική Πλατεία του Αργοστολίου επέλεξε η διορισμένη από την Απριλιανή δικτατορία Δημοτική Αρχή, ενώ υπήρχαν άλλες και μάλιστα καλλίτερες λύσεις, να αναγερθεί η Ναυτική Σχολή, σβήνοντας έτσι την ιστορικότητα της Πλατείας και την ιστορική μνήμη του Αργοστολίου.

Η σημερινή Πλατεία Βαλλιάνου στη σημερινή της μορφή δημιουργήθηκε πολύ πρόσφατα ιστορικά, μόλις …47 χρόνια πριν τους σεισμούς του 1953, όταν το 1906 επί δημαρχίας Σπύρου Κοσμετάτου (μετέπειτα βουλευτή και πατέρα του πρώτου μετά την μεταπολίτευση δημάρχου Μαρίνου Κοσμετάτου) κατεδαφίστηκε το «Μέγαρο της Δικαιοσύνης» που είχε οικοδομηθεί το 1829. Πριν ήταν μια μικρή Πλατεία στο πάνω μέρος της σημερινής που είχε το εξής χαρακτηριστικό το οποίο και διατήρησε όταν μεγάλωσε, όπως αποκαλυπτικά περιγράφει ο μοναδικός και αξεπέραστος Αγγελοδιονύσης Δεμπόνος στο βιβλίο του «Το Αργοστόλι διασκεδάζει» (σελίδα 67):

«Η αποχή του λαϊκού στοιχείου από την Πλατεία είναι χαρακτηριστική. Για χρόνια πολλά, ο χώρος αυτός συχνάζεται από την αριστοκρατία και τους μεγαλοαστούς. Ο «λαός» την αποφεύγει και μόνο σε ειδικές περιπτώσεις την επισκέπτεται, κάνοντας μάλιστα ομαδική εμφάνιση».

Μόνο λοιπόν «ιστορική» δεν είναι η σημερινή Πλατεία Βαλλιάνου με τα δεδομένα της ιστορίας και σε σύγκριση πάντα με την Πλατεία Καμπάνας, το Λιθόστρωτο και την Πλατεία Μέτελα.

Ουδείς δεν λέει ότι η Πλατεία Βαλλιάνου δεν έχει την δικιά της ιστορία, ιδιαίτερα μετά την απελευθέρωση το 1945 και σίγουρα στη σύγχρονη μετασεισμική ιστορία του Αργοστολίου. Αλλά όχι με την έννοια που χρησιμοποιεί ο κ. Λυκούδης προκειμένου να καταδείξει ότι …όλα γίνονται «για πρώτη φορά», γιατί το μόνο που καταφέρνει είναι να μηδενίζει και να γελοιοποιεί την τοπική ιστορία.

Δεν ξέρουμε τι τελικά θα γράψει η ιστορία για την Δημοτική Αρχή Παρίση και προσωπικά για τον κ. Λυκούδη και αν θα τον κατατάξει δίπλα στον δημιουργό ενός εκ των επτά θαυμάτων της αρχαιότητας των «κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας» Βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσωρ Β’ αλλά νάναι σίγουροι ότι θα μείνουν στην ιστορία για κάτι πιο …πεζό και συνάμα πιο σημαντικό, που πάνω από 100 έτη συντρόφευε το Αργοστόλι. Ο λόγος φυσικά που η Δημοτική Αρχή Παρίση με περισσή ανευθυνότητα άφησε να ξεραθούν οι δύο από τους τέσσερεις υπερονόβιους φοίνικες-εμβλήματα της Πλατείας και του Αργοστολίου.

Αν τώρα για προφανείς λόγους μεγαλομανίας και προκειμένου να δοθεί …κοσμοϊστορική αξία στην ανάπλαση της σημερινής Κεντρικής Πλατείας του Αργοστολίου, εξ ού και οι γελοιότητες περί… «κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας», η σημερινή Δημοτική Αρχή με προεξάρχοντα τον κ. αντ’αυτού προσπαθεί …να γράψει την ιστορία της πόλης από την αρχή μηδενίζοντας το ρολόι του χρόνου στο σωτήριο έτος 2011 που ανέλαβε η Δημοτική Αρχή Παρίση, αυτό είναι μια άλλη ιστορία που σίγουρα πρέπει να απασχολήσει τους σημερινούς ψυχιάτρους και τους αυριανούς ιστορικούς.

Και αν ουδείς δεν διανοείται να αποκαλέσει «ιστορικό κέντρο» της Αθήνας την σημαντική ιστορικών γεγονότων Πλατεία Συντάγματος, εδώ στην Κεφαλονιά ζούμε άλλο ένα επεισόδιο όχι απλά στρέβλωσης της τοπικής ιστορίας αλλά μιας προσπάθειας …γελιοποίησης της τοπικής ιστορίας με βαρύγδουπες εξαγγελίες και Ναπολεόντειες μεγαλομανίες.

Και το να γελοιοποιείται η τοπική ιστορία και μάλιστα από αυτούς που θα έπρεπε να την τιμούν πρώτοι και καλλίτεροι είναι ό,τι το χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μία τοπική κοινωνία.

Η Πλατεία του Μέτελκ (Μέιτλαντ)
Το κτίριο της Δικαιοσύνης στην Πλατεία Δικαιοσύνης, στο κέντρο περίπου της σημερινής Πλατείας Βαλλιάνου