Προχθές βράδυ είχε κοκκινίσει ο ουρανός πίσω από το Κάστρο. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι η Κεφαλονιά ήταν μπροστά σε μία άλλη καταστροφή. Πήρα την φωτογραφική μηχανή δύο μπουκάλια με νερό και πήγα τα μεσάνυχτα να δω από κοντά τι συμβαίνει. Οι τεράστιες φλόγες έδειχναν Δοριζάτα.

Στη διαδρομή και όσο πλησίαζα τη φωτιά οι στάχτες έπεφταν σαν να ήταν νιφάδες χιονιού. Έξω από τα Δοριζάτα και στο δρόμο προς την Πεσσάδα δεκάδες οδηγοί αυτοκινήτων κοίταζαν βουβοί το θέαμα. Φορτηγάκια εθελοντών με μικρές δεξαμενές και αντλίες ήταν έτοιμοι να επέμβουν αν η φωτιά έφτανε κοντά στα σπίτια. Ο καπνός αποπνικτικός. Η μόνη παρηγοριά στο ανατριχιαστικό θέαμα η πλήρης άπνοα. Μονοπάτι να μπουν οι πυροσβέστες μέσα στο καιγόμενο βουναλάκι δεν υπήρχε.

Φθάσαμε στο μπλοκ της αστυνομίας στην διασταύρωση του δρόμου προς Πεσσάδα και μας έδωσαν άδεια να προχωρήσουμε μέσα στο χωριό. Οι φλόγες έφθαναν κοντά στα εκατό μέτρα από τα πρώτα σπίτια, στην ανατολική πλευρά του χωριού. Οι κάτοικοι ήταν όλοι στις πόρτες των σπιτιών λες και περίμεναν το μοιραίο το οποίο όμως ήταν αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν.

Και εκεί που περιμέναμε να δούμε προς τα πού θα πάνε οι φλόγες είδαμε ένα χωματόδρομο και στο βάθος τον κόκκινο περιστρεφόμενο φάρο ενός πυροσβεστικού οχήματος. Προχώρησα και πρέπει να ομολογήσω ότι φοβήθηκα μήπως και παγιδευτώ στον χωματόδρομο. Πλησίασα το πυροσβεστικό όχημα και μας είπαν ότι είναι εκεί έτοιμοι να σταματήσουν την φωτιά αν πλησίαζαν την πάνω μεριά του χωριού.

Και εκεί που πηγαίναμε να φύγουμε, είδαμε ένα άλλο αυτοκίνητο που πλησίαζε προς το μέρος μας. Πλησίασα το αυτοκίνητο και είδα να βγαίνουν μέσα από αυτό η Πρόεδρος του χωριού Κυρία Διονυσία Δόριζα και ο Παύλος Παπαδάτος που συνοδευόταν από τον ποιον λέτε; Τον Πάνο Καρβούνη που φιλοξενείται από τον Παύλο και είναι ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας στην Ελλάδα!!!

Φυσικά όπως μας είπαν δεν ήλθαν να σβήσουν την φωτιά. Είδαμε όμως ότι ο Παύλος ξεφόρτωσε από το αμάξι του τσάντες με φαγητά και αναψυκτικά για τους πυροσβέστες που πολεμούσαν όλη μέρα με την φωτιά. Ο Πάυλος μας είπε ότι είχε επικοινωνήσει προηγουμένως με την πρόεδρο του χωριού η οποία τον είχε ενημερώσει για την κατάσταση στο χωριό. Γνωρίζοντας μάλιστα την απαράδεκτη συμπεριφορά της ναυτιλιακής εταιρίας που δεν άφησε να επιβιβαστούν οι πυροσβέστες στο πλοίο της για να πάνε πίσω στην Κυλλήνη, θεώρησε σκόπιμο ότι ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει για τους πυροσβέστες.

Φύγαμε, προχωρήσαμε προς την έξοδο του χωριού και στην διασταύρωση ήταν ο αστυνομικός διευθυντής, λίγοι αστυφύλακες και πυροσβέστες. Μας είπαν ότι δεν έχουν κοιμηθεί έξι ημέρες.

Τι να πει κανείς. Πόσο δυστυχισμένα πλάσματα πρέπει να είναι όλα εκείνα τα κοινωνικά αποβράσματα, έτσι τα αποκαλεί ο Παύλος, που βάζουν τις φωτιές. Ρωτήσαμε τον Παύλο και τον κύριο Καρβούνη αν θέλουν να κάνουν κάποια δήλωση και απλά μας καληνύχτισαν. Και εμείς πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν περιμέναμε ότι θα βλέπαμε τον Παύλο και τον κύριο Καρβούνη κοντά στους πυροσβέστες στην μία η ώρα το πρωί!

Ε.Σ.