Xαρίτος Ρωμανός: Ο αθόρυβος ενεργός πολίτης του Ληξουρίου δικαιούται «εύσημον μνεία» από τον Δήμο

Στ. Τσιβράς

Μοιραζε για να παίρνεις και πρόσφερε για να δικαιούσαι». Μοιράζω και προσφέρω θα πει μεγαλοπρέπεια ψυχής. Παίρνω και αναγνωρίζω είναι ευλογία συνείδησης. Η κοινωνία για να διατηρεί το δικαίωμα να παίρνει πρέπει να μάθει να αναγωρίζει. Ο Δήμος, οι τοπικοί άρχοντες πρώτο μέλημα τους πρέπει να είναι ο ποιοτικός πολίτης, ο συλλογικός πολίτης, ο ενεργός πολίτης, ο αμερόληπτος και αντικειμενικός, τον οποίο να αναζητούν και καθιστούν πρότυπο.

Η κοινωνία μας διαμορφώνεται από πράξεις-σύμβολα, πρότυπα, άμεσες εικόνες καθημερινότητος. Ανάμεσά μας κυκλοφορούν άνθρωποι που προσέφεραν ή χαρίζουν τον εαυτό τους στο σύνολο. Αναγνώριση στην προσφορά το θέμα μας, και πρόσωπο αναφοράς σήμερα ο Ρωμανός Χαρίτος, ο απλός, κοντινός φίλος, ο αθόρυβος ενεργός πολίτης του Ληξουρίου.

Οφείλω μία παρένθεση «ατσαλιάς του Δήμου» που σε προηγούμενο χρόνο ασχολήθηκα. Με 150 εκατομμύρια δρχ. η κ. Στέλλα Κουρούκλη έφτιαξε εκ θεμελίων και παρέδωσε στον Δήμο έναν υπερσύγχρονο Νηπειακό Σταθμό ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Ο Δήμος επήρε τον Σταθμό …και ξέχασε τον ευεργέτη!!! Να συνεχίσουμε όμως και παρακάτω… Οι γονείς των παιδιών, τι έπρεπε να κάνουν; Σεισμοί Ληξουρίου …ευεργέτες σωρό, δίπλα μας όλη η Ελλαδα.

Η αναγνώριση ως υποχρέωση, κίνητρο-καθαρτικό ψυχής… Ποιός, πού, τί, γιατί; Θα επανέλθω…

Είναι δυνατό να στερεί ο Δήμος από τους Ληξουριώτες το δικαίωμα της αναγνώρισης των ευεργετών του τόπου την ώρα της δυστυχίας.

  •  Xαρίτος Ρωμανός, ο αθόρυβος εργάτης του Ληξουρίου.

Η τοπική εξουσία ο κάθε δήμαρχος ή δημ. σύμβουλος δεν γνωρίζει τα πάντα …τα μαθαίνει. Ο καλύτερος σύμβουλος σ’ αυτόν τον δύσκολο ρόλο είναι ο ενεργός, αντικειμενικός πολίτης που γίνεται. Πλάτη-όπλο-στήριγμα-εργαλείο και σύμμαχος στην κοινή προσπάθεια. Ο Χαρίτος είναι το “αυτί”, το “μάτι” και ο εργάτης κάθε προβλήματος του Ληξουρίου, αντικειμενικός και επίμονος διακομιστής προς τον δήμαρχο-αντ/ρχο για τη λύση των. Μόνος με το κεφάλι σκυφτό μεσ’ τον Ηλιο χωρίς περιττές κρίσεις και αυτοπροβολές είκοσι μέρες “επάλευε” την κάτω Γέφυρα του Ληξουρίου. Την ματσακώνισε πόντο-πόντο και την έβαψε.

“Η Γέφυρα είναι ιστορία μας, αν την αφήσουμε θα σαπίσει και θα πέσει ο Δήμος δεν μπορεί θα το κάμει εμένα είναι η δουλειά μου”. Σήμερα η Γέφυρα στέκεται από τον Χαρίτο.

Παλιός Ληξουριώτης ο Χαρίτος ονειρεύεται το Ληξούρι των πέντε Μώλων εκεί που “πιάνανε” καϊκια και παίρνανε την παραγωγή του αρακά και σταφίδας. “Στον πρώτο Μώλο του Αη Σπυρίδωνα, κάτω από το Νοσοκομείο ήταν το σπίτι μου στη σπηλιά μου, που υπάρχει και σήμερα εκρυβότανε όλο το Ληξούρι από τους βομβαρδισμούς”.

Μιά από τις πολλές προτάσεις του ήταν η προστασία της Παραλίας Αη Σπυρίδωνα με ογκόλιθους που πραγματοποιήθηκε. Ο Χαρίτος γυρίζει καθημερινά το Ληξούρι, ακούει-βλέπει-συζητάει-καταγράφει και μεταφέρει τα προβλήματα στον δήμαρχο-αντιδήμαρχο. Αποτελεί τον χαρακτηριστικό τύπο του ενεργού πολίτη που με αντικειμενικότητα, επιμονή και αγωνία παλεύει για τον τόπο μας. Δικαιούται της αναγνώρισης και ο Δήμος εκφράζοντας τους πολίτες να τον βραβεύσει με “εύσημο μνεία” για την προσφορά του…

Μακάρι νάχαμε 10 Χαρίτους στο Ληξούρι θάμαστε διαφορετικά…