ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΘΥΜΑΤΑ!

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΗΣ ΣΙΜΩΤΑΣ
Οικονομολόγος Διεθνών Εμπορικών Συναλλαγών
«ΧΡΟΝΙΑΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ»! Στο «Πνεύμα» τους, να μην σκεφτούμε αυτά τα θύματα; Είναι δυνατόν;
Η «ΑΛΛΗ ΟΨΗ» του Ευρώ μας:
ΝΑΙ, έπρεπε να μπούμε στην «ζώνη» του!
ΟΧΙ όμως καταστρέφοντας, τουλάχιστον ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ του πληθυσμού μας (τους χαμηλότερα εισοδηματικά), ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ να τους φροντίσουμε! ΝΑΙ, ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ! ΝΑΙ! ΑΠΟ ΤΟΤΕ!
ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΡΟΠΟΙ! ΠΟΛΛΟΙ! ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ! ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!
ΟΜΩΣ, τους εγκαταλείψαμε! ΑΝΕΝΔΟΙΑΣΤΑ!!!
ΣΤΑ Κεντρικά «ΝΕΑ» αυτοί οι δυστυχείς ΔΕΝ υπάρχουν! ΔΕΝ τους βλέπετε! Ούτε τους ακούτε!
ΟΥΤΕ έξω θα τους δείτε, με το χέρι απλωμένο!
ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ, με απόλυτη ανθρώπινη αξιοπρέπεια!
                        ——————
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ, στα δύο αυτά εκατομμύρια των συνανθρώπων μας, με λύπη απερίγραπτη:
ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ….
         ———-
Τους τότε πολλά έχοντες,
σ’ «αδύναμες» δραχμούλες,
θυμόμαστε τα «έργα» τους,
τις «μίζες», τις…ρεμούλες…
Αργότερα…ακούγαμε,
πως «τώρα το ευρώ μας,
ΤΑΞΗ θα  βάλει σ’ όλα αυτά,
ΝΟΜΙΣΜΑ εκλεκτό μας».
Μας έλεγαν: « κι’ οι  Γερμανοί,
τέτοιο νόμισμα έχουν,
δείτε τους πόσο εύκολα,
στα δύσκολα αντέχουν».
Αυτός που δεν έχει πολλά,
ΣΗΜΕΡΑ βλαστημάει,
με την δραχμούλα χόρταινε,
με το ευρώ πεινάει…
Το… βοδινό που έτρωγε,
με «κιάλια» το κοιτάζει,
Χριστούγεννα κι’ αν έρχονται,
ούτε το πλησιάζει…
Δεν προλαβαίνει τις τιμές,
«τρέχουν» και δεν τις φτάνει,
για λίγους μόνον οβολούς,
νιώθει πως θα πεθάνει……
του λέγανε: «πληθωρισμός,
άγνωστη θα’ ναι λέξη»,
που να’ ξερε ο δυστυχής,
ποιον ρόλο θα του «παίξει».
Τότε «κάτι» του έμενε,
στην «άκρη» για να βάζει,
στις μέρες μας, με δυό δουλειές,
και «πέρα δεν τα βγάζει»…
Ακούει για «Ανάπτυξη»,
«πάμε καλά» του λένε,
όσοι καταλαβαίνουνε
…γελάνε, μα και κλαίνε!!!