Κ. ΖαπάντηςΨάχνοντας για αποκούμπι ο Δήμαρχος στο Αργοστόλι δημοσίευσε στο Ενημερωτικό του σάιτ φωτογραφία του πλημμυρισμένου Αργοστολίου 70 χρόνια πριν.
Το πήραν και οι υποστηρίζοντες γονατισμένοι και αρχίσαν: «Nα πλημμύριζε και πριν 70 χρόνια άρα μηδέν πρόβλημα».
Ξεδιπλώνει το όραμα του ο Δήμαρχος για την Πόλη.
Έχει το δικό του πρότυπο!
Δήμαρχος πριν 70 χρόνια το 1956, την εποχή της πλημμύρας, ήταν ο μακαρίτης Βαγγέλης Δενδρινός.
Ο Τρυπητήρης!
Από τότε πέρασαν «αγωγοί ομβρίων», συνάμα «αγωγοί αποχέτευσης», «τεχνικά έργα διευθέτησης ομβρίων», «αναπλάσεις των προηγούμενα αναπλασμένων», «έργα επί άλλων έργων», «δαπάνες επί άλλων απορροφημένων δαπανών»
Αλλά το ρημάδι ακόμα πλημμυρίζει!
Και ο Δήμαρχος βρήκε την δικαιολογία:
«Πλημμύριζε και επί Δενδρινού πριν 70 χρόνια!»
Επανερχόμεθα λοιπόν στην εποχή του Τρυπητήρη.
ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ!
Κατανεμήθηκαν 2.700.000 ευρώ για τους Αθλητικούς χώρους σε Κεφαλονιά και Ιθάκη.
Αργοστόλι-Ιθάκη-Ληξούρι-Φαρακλάτα-Ομαλά…
Ούτε ένα ευρώ στους Πρόννους!
Ούτε ένα ευρώ στον Πόρο!
Το Γήπεδο στα Τζαννάτα έχει γίνει «βοσκότοπος».
Ο αέρας ξηλώνει μέχρι και την στέγη του κτηρίου.
Ένα μοναδικό έργο πάει χαμένο.
Ένα Προπονητικό Κέντρο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 καταστρέφεται!
Είναι μια συνειδητή πράξη εγκατάλειψης της περιοχής.
Και η Τοπική Κοινότητα Πόρου σιωπά.
Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΣΚΑΛΑΣ
Για την αποκατάσταση της παραλίας στην Σκάλα χρειάζεται ταχύτητα αλλά όχι βιασύνη.
Μην προχωρήσουμε σε ένα έργο που δεν θα λύσει το πρόβλημα αλλά θα το μεταθέσει για αργότερα.
Ακούω ότι ο Δήμαρχος ή εκπρόσωπος του Δήμου υποσχέθηκε πασσαλόμπηξη !
Δηλαδή την κατασκευή σε βάθος 3-5 μέτρων υπόγειων κολόνων από σκυρόδεμα, χάλυβα και μονωτικά υλικά και την κατασκευή υπέργεια τοιχίου από σκυρόδεμα.
Ένα τσιμεντένιο τοίχο στην παραλία της Σκάλας σε μήκος περίπου 200 μέτρων ή όσο χρειαστεί!
Άραγε αυτό βοηθά την Σκάλα; Ακόμα βοηθά τους ίδιους τους πληγέντες ιδιοκτήτες που προ αυτών θα έχουν έναν τοίχο τσιμέντου;
Και μετά τον τσιμεντένιο τοίχο θα απαιτηθούν επίσης τσιμεντένιες σκάλες προς την μεριά της θάλασσας με παράλληλη λήψη μέτρων ασφαλείας.
Όποιος πάει στους Σπίθους στο μέλλον θα βλέπει έναν τσιμεντένιο τοίχο!
Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβαδίσει με την μέχρι σήμερα ζωή μας και με έναν τόσο όμορφο τόπο.
Το κρίσιμο ζήτημα είναι:
– Η σύνταξη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
– Η αυστηρή τήρηση της Ζώνης Αιγιαλού και Παραλίας.
Κάθε εργασία θα πρέπει να γίνει μετά και πέραν της Ζώνης Αιγιαλού και Παραλίας.
Η Θάλασσα «έδειξε» που μπορεί να φτάσει.
Ας ακολουθήσουμε την «δύναμη» της.
Δεν μπορεί να την σταματήσουμε με έναν τσιμεντένιο τοίχο μέσα στον Αιγιαλό και την Παραλία.
Οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες πρέπει να κατανοήσουν πως είναι προς το δικό τους όφελος η διάνοιξη του δρόμου ξανά αλλά εκτός της Ζώνης Αιγιαλού και Παραλίας και παράλληλα με αυτήν.
Ένας δρόμος ανθρώπινος, όμορφος με άμεση πρόσβαση προς την ακτή.
Και οι «Μάζες»!
Οι «Σχινόμαζες» που κρατούσαν πάντα την Θάλασσα όπου υπήρχαν.
Όταν τις ξηλώσαμε υπογράψαμε μαζί και την καταστροφή του τόπου και της ακτής.
Δες τε τώρα στα Καμίνια και τα Ποταμάκια στο Ρατζακλί.
Εκεί που οι «μάζες» δεν ξηλώθηκαν.
Το κύμα, η Θάλασσα εκεί «ηττήθηκε».
Η ακτή δεν διαβρώθηκε. Την Θάλασσα την κράτησαν οι Μάζες.
Σε ολόκληρη την ακτή της Σκάλας, συστηματικά να αφήσουμε τις σκινόμαζες να ζήσουν!
Να τις αφήσουμε να αναπτυχθούν, να μεγαλώσουν ,να δυναμώσουν.
Αυτές «ξέρουν»και μπορούν να συγκρατούν την Θάλασσα.
(Κεφαλονίτης Ονος)
