Φώτης Αυγουστάτος: Ώρες μικρές…

Τα ερωτήματα που προκύπτουν μετά το τραγικό γεγονός της απώλειας του αγαπημένου Γιώργου Μαζωνάκη είναι:

Πόσοι έμποροι ελπίδας, κυκλοφορούν και πουλούν ανενόχλητοι την πραμάτεια τους σε απελπισμένους ή αφελείς συνανθρώπους μας;

Ποιος και πώς οφείλει να ελέγξει όλο αυτό το «μεγάλο πανηγύρι» που γίνεται σε βάρος ανυποψίαστων ασθενών;Το υπουργείο, οι ιατρικοί σύλλογοι; Η δικαιοσύνη μετά από καταγγελίες; Πώς μπορεί να προστατευθεί ο κάθε πολίτης;

Αν δεν ήταν ο άτυχος δημοφιλής Γιωργος Μαζωνάκης, αλλά ένας άλλος ανώνυμος απελπισμένος συνάνθρωπος μας, θα είχε ανοίξει ρουθούνι ή θα είχε κουκουλωθεί το περιστατικό σαν αλλεργική αντίδραση ή τυχαίο συμβάν;

Πόσοι τέτοιοι περιφερόμενοι μάγοι και σωτήρες κυκλοφορούν ανάμεσα μας και πόσοι οι υποψήφιοι πελάτες τους;

Τα φαινόμενα αυτά οφείλονται σε έκπτωση της συμβατικής ιατρικής και των λειτουργών της, στην ασύδοτη παραπληροφόρηση, στην περιορισμένη αντίληψη και κρίση των ανθρώπων, στην ατιμωρησία και στους «καλοπληρωμένους ελέγχους» ή σε όλα αυτά μαζί;

📌Θα αλλάξει κάτι αύριο ή μετά την ταφή θα ξεχαστούν όλα,ως συνήθως, και θα συνεχίσουν οι αδίστακτοι θύτες να φλερτάρουν με ανυποψίαστα θύματα;

Η ιστορία έχει δείξει ότι η ανθρώπινη μνήμη όλο και βαίνει ασθενέστερη.

❤️Μακάρι ο αγαπημένος Γιώργος Μαζωνάκης να μας υπενθυμίζει το άδοξο τέλος του, κάθε φορά που θα ακούμε τα υπέροχα τραγούδια του.