Ως “μαύρη μέρα για τη δικαιοσύνη” χαρακτηρίστηκε από πολλούς η ηχηρή παραίτηση του εφέτη δικαστικού, Γιάννη Ευαγγελάτου. (Σ.Σ.: φωτό-Με καταγωγή από Κεφαλονιά και Κέρκυρα). Στο “αποχαιρετιστήριο” μήνυμα του, στα social media, ο δικαστικός λειτουργός κάνει λόγο για μια “δικαιοσύνη που νοσεί” και η ανοχή είναι συνενοχή.
Ο ανώτερος δικαστικός διερωτάται «πόσο δίκαιη μπορεί να είναι σήμερα μία δίκη;» και συμπληρώνει πως “πολλές φορές, στη διάρκεια αυτής της διαδρομής, αναρωτήθηκα αν υπάρχουν στην Ελλάδα Δικαστές. Δικαστές με «Δ» κεφαλαίο”.
Επίκληση στον Ρίτσο
«…αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο, αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο».
Με αυτούς τους εμβληματικούς στίχους από τη «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου επέλεξε να προλογίσει το τέλος της δικαστικής του διαδρομής ο Εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος. Η είδηση της παραίτησής του, η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 16ης Φεβρουαρίου), έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στους νομικούς κύκλους της Κρήτης και ολόκληρης της χώρας, προκαλώντας πλήθος ερωτηματικών για τα αίτια που οδήγησαν έναν από τους πλέον αξιόλογους λειτουργούς της Θέμιδας στην έξοδο.
Ένας δικαστής με «ανθρώπινο πρόσωπο»
Ο Γιάννης Ευαγγελάτος δεν υπήρξε ποτέ ένας «αποστειρωμένος» δικαστής κλεισμένος σε ένα γραφείο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ειδικά στην Κρήτη και ως Πρόεδρος Πρωτοδικών Λασιθίου, άφησε ισχυρό αποτύπωμα, κερδίζοντας τον σεβασμό όχι μόνο των συναδέλφων του αλλά και της τοπικής κοινωνίας.
Η ευαισθησία του είχε εκφραστεί επανειλημμένα και μέσα από το συγγραφικό του έργο. Στο βιβλίο του «ΑΘΩΟΣ, με όλα τα γράμματα κεφαλαία», είχε γράψει χαρακτηριστικά: «Όταν ένας αθώος καταδικάζεται και μπαίνει άδικα στη φυλακή, δεν είναι σφάλμα. Είναι έγκλημα!». Αυτή η βαθιά πίστη στην προστασία του πολίτη από τις δικαστικές πλάνες φαίνεται πως ήταν ο φάρος της πορείας του μέχρι την τελευταία στιγμή.
(documento.gr)


Γ. Ευαγγελάτος







