Ποτάμια που στερεύουν και συνάμα πλημμύρες που πνίγουν ζωές, και παρέκει χείλη που διψούν για λίγες σταγόνες νερού …και οι ελπίδες που απέμειναν να πνίγονται στη λάσπη…
Και συνάμα η εσχάτη μάχη [ίσως η εσχάτη προδοσία] για να επικρατήσει άραγε ποίος; Μήπως ουδείς;
Και οι μέλισσες λιγοστεύουν… Και η ματαιοδοξία των ¨μονομάχων¨ περισσεύει…
Και τα μυρμήγκια τρέχουν να προλάβουν …και οι μπότες των ¨μονομάχων¨ τα ποδοπατούν…
…και μέσα από τους υπονόμους ξεχύνονται κατσαρίδες με φτερά… και το πλήθος έτοιμο να πιστέψει ότι είναι πεταλούδες [«λύσις» προσκαίρως αρκούντως τάχα βολική]…
Και το τραίνο ιλιγγιωδώς κατευθύνεται στο γκρεμό…
Και ουδείς υπακούει στο ¨Σήμα Κινδύνου¨ που ηχεί αδιάκοπα …ίσως και να μην θέλουν τινές να ακούσουν …υπνωτισμένοι θαρρείς …βολεμένοι¨ …αδύναμοι …μοιραίοι…
