➙ ΑΛΗΘΙΝΗ ιστοριούλα, όμως από αυτές που σπάνια δημοσιεύονται, αφού θυμίζουν πάρα πολλά λυπηρά, σε πάρα πολλούς των συνανθρώπων μας:
➙ ΕΚΛΑΙΓΕ ασταμάτητα, όταν επικοινώνησε μαζί μου για να μου γνωστοποιήσει τα θλιβερά συμβάντα του, ο -πενηντάρης πλέον- γνωστός μου Νέος άνθρωπος……
➙ ΚΑΠΟΤΕ, πριν από κάποια χρόνια, και με το θάρρος του πολύ γεροντότερου, τον είχα προειδοποιήσει ανάλογα, όταν διεπίστωσα την βαθύτατη τέτοια κομματική εξάρτησή του, όμως ο ίδιος ήταν ήδη απόλυτα πεπεισμένος περί του αντιθέτου! Τώρα, δεν του είπα «σου τα έλεγα»! Μόνον άκουγα με σεβασμό και λύπη τον πόνο του, ως -ανθρώπινα—όφειλα, και με τον δικό μου πόνο, και με την ελπίδα πως κάποιον άλλον Νέον άνθρωπον- έστω και μόνον έναν- ίσως έτσι μπορέσω να ωφελήσω, έγραψα τα πιο κάτω ελάχιστα, με «μέτρον» ως συνήθως:
«ΑΣΧΗΜΑ» νοιώθεις Άνθρωπε,απογοητευμένος,ΠΟΥ, η ελπίδα να πιαστείς,και …ΠΩΣ, ο καημένος!Είχες στηρίξει της ζωήςτα πάντα στο «μαντρί» σου,ένιωθες τόσο ασφαλής,«γέμιζε» η ψυχή σου!Δεν κρύβεις το μαντήλι σουπου δάκρυα γεμίζεις,έχασες τα «προνόμια»,στο «χρώμα» που στηρίζεις!Τώρα, για πρώτη σου φορά,ψάχνεις απελπισμένα,κάποια δουλειά πραγματική,να «κάνει» …και για σένα!Εθίστηκες «στα έτοιμα»κλεισμένος στο «μαντρί» σου,για χρόνια δεν χρειάστηκε«να βγάλεις το ψωμί σου»!Ας ήταν και να ήξερες,όσα γνωρίζεις τώρα,να μη κλεινόσουν στο «μαντρί»ούτε για μία ώρα!ΝΑ ΕΜΕΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣκαι όχι σκλαβωμένος,στο Πνεύμα πεντακάθαρος,και όχι «θολωμένος»!!!
