ΑΠΑΝΤΗΘΗΚΕ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Ο Αργύριος δεκανίκι του Θεόφιλου για …την γελοιοποίηση του Δήμου!

• Απίστευτη «μαλαγανιά»: Ο αποτυχημένος δήμαρχος Θεόφιλος μπήκε στο Δ.Σ. του ΟΚΑΠ, στη θέση του Αργυρίου, με στόχο να «φάει» από την προεδρία του Οργανισμού τον επιτυχημένο πρόεδρό του Γιώργο Λασκαράτο!

Το ερώτημα που τελευταία πλανιόταν στην τοπική πολιτική σκηνή, για τον λόγο που παραιτήθηκε από μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΚΑΠ ο Αργύρης Γαβριελάτος, «ήλθε κι έδεσε» με την …αυτοπρόταση του Θεόφιλου να τον αντικαταστήσει!

Πράγματα πρωτοφανή, που από πρώτη ματιά αγγίζουν την γελοιότητα, αλλά κρύβουν πολλά ζητήματα που σχετίζονται με την κατάρρευση και, εξ αυτής, την ανασφάλεια στον Θεόφιλο.

Θα προσπαθήσουμε, λοιπόν, να τα προσεγγίσουμε.

Ο Αργύριος Γαβριελάτος το τελευταίο διάστημα είναι το πρόσωπο της επικαιρότητας στην τοπική πολιτική σκηνή, με την αιφνιδιαστική και δίχως σοβαρή αιτιολόγηση παραίτησή του από τον ΟΚΑΠ. Η πολιτική διαδρομή του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει ένα χαρακτηριστικό, που δύσκολα περνά απαρατήρητο: Πολλές αλλαγές στρατοπέδων, πολλές καρέκλες, πολλές αντιμισθίες και, τώρα, μία ακόμη παραίτηση.

Ο Αργύριος είναι άλλο ένα πουλέν του Θεόφιλου, άλλος ένας εκ μεταγραφής, όπως είναι το χαρακτηριστικό αρκετών μελών της παράταξης του σημερινού δημάρχου Αργοστολίου και ένας ακόμη εκ μεταγραφής μεν …έμμισθος δε!

Ο Αργύρης Γαβριελάτος, λοιπόν, ξεκίνησε ως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ελειού-Πρόννων, με δήμαρχο τον Ανδρέα Ζαπάντη την περίοδο 1999-2002, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 2019 με τον συνδυασμό του Μάκη Φόρτε στο Δήμο Αργοστολίου και στη συνέχεια μεταπήδησε στον Θεόφιλο, συνεργαζόμενος μαζί του ως (έμμισθος) πρόεδρος της ΕΔΑΚΙ. Αυτή η μετακίνηση επικρίθηκε έντονα και ιδιαίτερα η σύνδεσή της με την ανάληψη της προεδρίας της ΕΔΑΚΙ.

Στην ΕΔΑΚΙ ο Αργύριος, πάντως, έγραψε ιστορία….

Όχι για το έργο του, αλλά από την ιλιγγιώδη και πρωτοφανή αύξηση του μισθουλάκου του από 1.080 Ευρώ σε 2.250 Ευρώ, που σημαίνει την πρωτοφανή 114% αύξηση (!!!) και φυσικά με την στήριξη και τις ευλογίες του «αφεντικού» του, Θεόφιλου.

Η δήλωσή του ότι …«ο μισθός μου είναι αξιοπρέπεια», θα μείνει στην ιστορία μαζί με τον χαρακτηρισμό της θέσης του αντιδημάρχου Αργοστολίου, ως «αντιδήμαρχος του 1.500άρικου», που είχε ειπωθεί αρκετά χρόνια από τον σημερινό έμμισθο ανταυτού του Θεόφιλου, για την τότε και σήμερα αντιδημαρχάρα, που όλα τα ξέρει και όλα τα υπηρετεί με πάθος και πίστη!

Αργότερα ήρθε η ΔΙΑΔΕΥΑΚ. Με εισήγηση της πλειοψηφίας του δημάρχου, ο Γαβριελάτος ανέλαβε την προεδρία της επιχείρησης, ενώ και αυτή η επιλογή είχε προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις.

Και φτάνουμε σήμερα στον ΟΚΑΠ.

Ο Αργύριος τοποθετήθηκε στην δεύτερη θητεία του Θεόφιλου, ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, απλά ως ο άνθρωπος του αφεντικού.

Και εδώ βρίσκεται η αντίφαση, που σήμερα προκαλεί εύλογους προβληματισμούς.

Γιατί ο ΟΚΑΠ είναι ένας Οργανισμός εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα. Είναι ένας Οργανισμός που προσφέρει ουσιαστικό Κοινωνικό Έργο, στηρίζοντας παιδιά, ηλικιωμένους, οικογένειες και ανθρώπους που έχουν ανάγκη κοινωνικής φροντίδας.

Δεν είναι μια θέση που υπάρχει για τον τίτλο.

Δεν είναι μια θέση που υπάρχει για την καρέκλα.

Είναι μια θέση προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.

Και από αυτόν τον Οργανισμό, ο Γαβριελάτος επέλεξε ξαφνικά να αποχωρήσει και μάλιστα αποκρύπτοντας τους πραγματικούς λόγους, με την παιδαριώδη δήλωση ότι η παραίτησή του είναι προσωπική απόφαση και αποχωρεί με …«ήσυχη τη συνείδησή» του.

Σεβαστή βεβαίως η προσωπική του επιλογή.

Όμως, όταν ένας άνθρωπος έχει περάσει από σειρά θεσμικών θέσεων, η κοινωνία έχει δικαίωμα να κρίνει και να συγκρίνει.

Είναι εύλογο, λοιπόν, να αναρωτηθεί κανείς:

Όταν μια θεσμική θέση συνοδεύεται από αυξημένη αμοιβή, υπάρχει η διάθεση να παραμείνει κανείς και να υπερασπιστεί τη θέση του.

Όταν, όμως, πρόκειται για έναν Οργανισμό Κοινωνικής Προσφοράς, όπως ο ΟΚΑΠ, όπου η ουσία είναι η καθημερινή δουλειά, η ευθύνη και η αντιμετώπιση προβλημάτων, γιατί επιλέγεται η αποχώρηση; Και μάλιστα, με αφελείς δικαιολογίες περί …«προσωπικής απόφασης», αφού και δεν εξηγούνται οι προσωπικοί λόγοι.

Ο ΟΚΑΠ σήμερα έχει μπροστά του σημαντικές ανάγκες και προκλήσεις. Χρειάζεται ανθρώπους που να είναι παρόντες, να διεκδικούν, να εργάζονται και να δίνουν λύσεις.

Και όταν κάποιος έχει επιλέξει να υπηρετήσει σε πολλές θεσμικές θέσεις, τότε η κοινωνία δικαιούται να ρωτήσει:

Γιατί από όλες αυτές τις θέσεις επιλέχθηκε η αποχώρηση από έναν Οργανισμό, που έχει ως αποστολή την κοινωνική προσφορά;

Η παραίτηση ήλθε σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τον ΟΚΑΠ, καθώς παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της αξιοποίησης του μοναδικού ακινήτου, που βρίσκεται στην κυριότητα του Οργανισμού και σήμερα χρησιμοποιείται από τη ΔΕΥΑΚ, ως αποθήκη. Ο ΟΚΑΠ έχει ζητήσει εδώ και καιρό την επιστροφή του, προκειμένου να δημιουργηθεί Ιατρείο για τους Παιδικούς Σταθμούς και το ΚΑΠΗ.

Κι όμως, αντί ο Γαβριελάτος, πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ, αλλά και μέλος του Δ.Σ. του ΟΚΑΠ, να συμβάλλει στην επίσπευση των διαδικασιών και στην άμεση παράδοση του ακινήτου στον ΟΚΑΠ, ώστε να προχωρήσει ένα Έργο με σαφή κοινωνικό χαρακτήρα, επέλεξε να αποχωρήσει, «φωνάζοντας» πως κάτι άλλο βρίσκεται από πίσω.

Σε μια στιγμή που ο ΟΚΑΠ χρειάζεται λύσεις, συντονισμό και αποφασιστικότητα, η επιλογή ήταν η παραίτηση.

Και αυτό, αναπόφευκτα, γεννά ένα πελώριο ΓΙΑΤΙ…

Τι εξυπηρετεί η παραίτηση του τη δεδομένη χρονική στιγμή;

Η απάντηση ήλθε, λοιπόν, με βροντώδη τρόπο στην (προ)χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Την θέση του παραιτηθέντος Αργυρίου την αναπλήρωσε με βροντώδη τρόπο ο ίδιος …ο δήμαρχος Θεόφιλος Μιχαλάτος!!!

Δεν ξέρουμε αν είναι ο μοναδικός δήμαρχος στην Ιστορία της πόλης, που φωνάζει την έλλειψη εμπιστοσύνης στους συνεργάτες του, κατέχοντας κατά καιρούς για την πάρτη του κρίσιμες θέσεις, όπως του προέδρου του Λιμενικού Ταμείου και τώρα την εποφθαλμιούσα θέση …του προέδρου του ΟΚΑΠ!!!

Γιατί, τί άλλο σκοπεύει με την αυτοπρότασή του (!) ο Θεόφιλος, παρά «να φάει» τον Λασκαράτο από πρόεδρο του ΟΚΑΠ αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Αργύριο;

Ο σχολιασμός του Νίκου Ανουσάκη στο Δ.Σ., για την αυτοπρόταση Μιχαλάτου, είναι «όλα τα λεφτά» σε (απλή μετάφραση):

«Θα μείνεις στην Ιστορία σαν ο μοναδικός δήμαρχος στην Ελλάδα, που θα είσαι κάτω από ένα σύμβουλός σου για να μπορείς να τον ελέγχεις από «πρώτο χέρι» και όλοι θα γελάνε μαζί σου»!!!

Τι μέλλει γενέσθαι τώρα;

Πρόεδρος στον ΟΚΑΠ δεν μπορεί να γίνει ο Θεόφιλος, «τρώγοντας» τον σημερινό πρόεδρο σύμφωνα με το Νόμο και στην αντίθετη περίπτωση θα γίνουμε και πάλι πρωτοσέλιδο στα Πανελλήνια ΜΜΕ, όπως τον περασμένο Ιούνιο με την …φαιδρότητα του επικήδειου, που έγραψε τότε στον Παντελειό!

Το πιθανότερο και κρατήστε το! Να το παίξει …χωροφύλακας του Λασκαράτου και να ελέγξει πρώτα απ’ όλα την κόντρα ΟΚΑΠ-ΔΕΥΑΚ, με το κτίριο του ΠΙΚΠΑ από «πρώτο χέρι» και βασικά την πορεία του εξώδικου, που έχει γίνει από τον ιδιοκτήτη ΟΚΑΠ!

Ως επίλογο:

Ο Θεόφιλος αυτοπροτινόμενος, εκτός όλων των άλλων οφιτσίων που κατέχει, τώρα αναλαμβάνει …και μέλος του Δ.Σ. σ’ έναν Οργανισμό του Δήμου (ΟΚΑΠ), βρισκόμενος κάτω από ένα σύμβουλό του …πρωτοτυπώντας Πανελλήνια και Ιστορικά, αλλά και ταυτόχρονα επιτυγχάνει …να αυτογελοιοποιείται!

Ο Αργύριος εκτελεί άξια τις εντολές του αρχηγού και φυσικά με …τιμή αυτών των Υπηρεσιών!

Τις εμμονές του δημαρχεύοντα ελπίζουμε να μην τις πληρώσουν τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και οι οικογένειες που περιμένουν κοινωνική φροντίδα και ουσιαστική στήριξη!